yıldız tozu, ay çiçeği 🌻

Social Polarization, a quite young event, has been increasing especially since the 1970s and 1980s which are the years of the transition from Fordism to Postfordism. Changing life standards, new job opportunities, deindustrialization, globalization, different political views, different education levels, migration which results in the obligation of mixing, economical possibilities and impossibilities for people from different levels of the society, unequal sharing of the city life between different genders, racism and so many other things are the main reasons for the polarization in the society. Actually, Karl Marx’ word alienation gives a sense that an event like polarization would occur sooner or later. The deep differences between the lifestyles of the capitalist wealthy and the working class poor, different ethnicities and cultures which come together in the city, alienated and isolated people from each other. Some voluntarily isolated themselves, others by force. But for each...

bazen böyle her şeyi bırakıp alıp başımı gidesim geliyor. isteklerimize ulaşmak için bazı bedeller ödememiz, sabretmemiz, ne bileyim çaba göstermemiz gerektiğini, her zaman bir seçim şansımızın olduğunu ve durduğumuz noktaya kendi tercihlerimiz sonucunda geldiğimizi biliyorum. hatta durduğumuz nokta muhtemelen de güzel bir noktadır, en kötüsü "hiç de fena değil" bir noktadır ve halimize şükretmemiz gerekir, şükrederiz. ama, adamın tekinin neredeyse 10 kere aynı cümleyi tekrarlayarak, uzataa uzataaa yazmış olduğu son derece sıkıcı bir makaleyi okumaktansa, ne bileyim keyif alacağım bir kitabı okumayı tercih ederdim!! tez yazıyorum, ne beklenir ki bu dönemden başka.. eminim bunu düşünen tek kişi de ben değilimdir. bir de doktora mı yapsam diye düşünüyorum, hatta daha fenası böyle düşünüyorum ya kesin yaparım. öf! geldiler bana sağdan soldan! imdat!

Geldim bak.. ve yine bir gün geleceğim. Ne zaman bilmiyorum, ama artık hep kısa süreli olacak. Özledin mi beni hiç yokluğumda? Ya da özleyecek misin? Ben seni hep özledim, sendeyken bile.. ve hep özleyeceğim, biliyorum. İnsan hep bir yerlerde birşeyleri özlüyor zaten. Ama her şeyin zamanı var biliyorsun. Zaman geldi, dönüyorum. İstanbul.. Hep içinde yaşamak istemiştim, kalabalığında görünmez olmak, boğazında yeni denizlere açılmak, güçlü olmak. Şimdi fark ediyorum.. ya da belki de uzun zamandır? Çok güzel  İstanbul  Her köşesinde macera ve süprizler Sihirli bir şehir Ama evim değil Çok güzel  İstanbul  Her adımda içimi bir heyecan kaplıyor Aşık bir sevgili Ama eşim değil Yürüyorum. Şehirle kendimce bir bağım var. Dokunuyorum, öpüyorum, sarılıyorum yer yer. Galata kulesine mesela, en kocamanından. Sanki kollarım çevreliyor belini, gözlerimi kapıyorum. Gören bana deli der.. desinler. 3 yıl önceyi hatırlıyorum.. i...

İlahi adalet, Tanrı'nın ileri bir tarihte insandan hesap sorması değildir. İlahi adalet, tanrısal ruhun, insanın kendi kendisine hesap sorması ve cezalandırmasıdır. Bunu vicdan üzerinden yapar. Bunu bugün yapar...  (M19, Burak Özdemir, Tanrı'nın Doğumgünü)

çocukların hayatı algılayışına bayılıyorum! :) salvador dali sergisinde cennet tasviri bölümündeyiz. kalabalık bir okul grubu gelmiş, başlarında hocaları, boyları belime gelen çocuklar.. hocanın açıklamalarını ve sorularına verdikleri cevapları duyabilmek için yakından yürüyorum. bir ara uzaklaşıyor kadın, "siz devam edin çocuklar." çocuklar devam ediyorlar. resimler sürreal tabiki, melek tasvirle ri şekil değiştiriyor, her şey akışkan. bir çocuk telaşla arkadaşına dönüyor: "hiii! biz cennet'ten çıktık galiba?!" :)) ... ardından, özellikle çocukları o bölüme sokmamalarına rağmen, ufak bir kız aralarından sıyrılıp cehennem bölümüne geliyor. gürültücü teyzeler var bu bölümü gezen, "aaaooo ooooaaa müthiş bir desen! böyle bir desen görmedim daha önce!" diye bağırıp bir diğerine desen bilgisi üstünlüğü taslamaya çalışırlarken, gözlerine bu minik kız ilişiyor. buradaki tablolar daha acaip tabi, cehennem sonuçta, orası burası kesilen, işlence gören insanımsı...