Aşağıda paylaştığım lovin' you şarkısını dinlerken okudum Minnie'nin hayatını vikipedi'den. Şanslıysak, eserler vermişsek google'da aratılır belki bizim de isimlerimiz ileride? 31 yaşında kanserden öldüğü yazıyordu. İki çocuğu ve mutlu bir evliliği varken. Birdenbire. Şarkının sözlerini dinledim tekrardan. "Birlikte yaşlanalım" diyor bir yerinde. Birlikte yaşlanmak. Sevdiğin insanla birlikte yaşlanmak. Çocuklarının büyüdüğünü görmek. Torunlarına masallar anlatmak. Bir insan için ne kadar büyük bir lütuftur! Herşey ne kadar basit bir isteğe bağlı aslında. 31 yaş ise ne kadar genç.
Tedavisi bulunan ve gizlenen bir şey yüzünden insanların boşu boşuna ölmesi ne acı değil mi? Çeşitli devlet adamları yüzünden başlarına bomba yağan bir sürü masum insanın boşu boşuna ölmesi gibi..
Ne amaçla dünyaya geldiğimizi düşünüyorum bazen. Neden yaşıyoruz? Tesadüfen mi buradayız, yoksa bir sebebimiz var mı? Anne ve babamızın birkaç dakika birbirini sevmesinin dışında varoluşumuzun bir sebebi var mı bunu düşünüyorum.
İspanya'ya gelmeden önce, ameliyatından sonra Filiz'e ziyarete gittiler. Çok uzaktaydı, yola çıkacaktım, katılamadım. İyileşiyor sanıyordum, sonra arayacağım, dedim. Söz verdim kendime. Sonra unuttum. Ve şimdi o yok. Çünkü 'sonra' diye bir şey yok hayatta. Yok işte. 'Şimdi' var. 'Şu an' var. Ve elimizde olan sadece bunlar. Her dakika bir şeylere daha geç kalmadan yaşamalıyız.
Kafam karışık, üzgünüm.. Adını arattım internette. Ondan bir iz bulmaya çalıştım. Biz gittikten sonra adımız, soyadımız, yaptıklarımız ve başkalarındaki anılarımız dışında ne kalıyor geride? Çalınan ve artık açılmayan telefonlardan başka? Bir daha dokunamayacak, görüşemeyecek olmaktan başka?
Bazen kelimeler birşey ifade etmiyor. Özellikle böyle dakikalarda. Ama yine de yazmak istedim. Seni tanımak güzeldi, çok güzel. Ve umarım her neredeysen mutlusundur, buna inanmak istiyorum.
Huzur içinde uyu Filiz.. Bir gün yine bir yerlerde görüşmek üzere..
Dalya 18/11/2011
Yorumlar