En güçsüz olduğum anda kendimi yenilmez hissediyorum. En güçlü olduğum anda ise kaybetme korkusu sarıyor tüm benliğimi. Bir organın üzerinde üremiş, birbiriyle savaşan yararlı ve zararlı bakteriler gibiyiz. Birimiz olmayınca ötekinin anlamı kalmıyor. Denge bozulunca hiçliğe yaklaşılıyor. Garip.
Izdırap ve zevk bu kadar aynı olamaz, olmamalı.
Yorumlar